Wonderen, een lach en een traan en nieuw leven

Gisteravond was de tweede nacht in Arad zonder sirenes en de eerste voor het grootste deel van het land. Maar we werden even na 7.00 uur ruw gewekt door sirenes. Deze aanval gaf een voltreffer in Tel Aviv en een voltreffer op het Soroka ziekenhuis in Be'er Sheva. Maar daar gebeurde een groot wonder! Dit is wat een dokter van Soroka zei: "Gisteren nog hebben we het oude operatiegebouw geëvacueerd dat vandaag een voltreffer kreeg. Het is een groot wonder". Laten we God echt alle eer geven voor Zijn fantastische bescherming. Dit gaat het menselijk vermogen te boven (en zelfs het menselijk vermogen is door God gegeven!).

Te midden van dit alles blijf ik in shalom, ook al is er een mate van alertheid en soms spanning. Gisteravond, toen ik naar bed ging, realiseerde ik me dat ik zat te wachten op een aanval. Het voelde als: laat het nu maar komen, dan kunnen we het achter de rug hebben en rustig gaan slapen. Dat gebeurde niet 😉 en hoe dan ook weet ik dat ik mijn shalom en rust moet vinden in Jesjoea en niet in een aanval die gebeurd is en die voorbij is...

Ik ga door met bidden en aanbidden. Gisteren gaf God me het lied Jesus Christ our Living Hope om te zingen en te combineren met HaTikva, het Israëlische volkslied. Enkele regels van het aanbiddingslied zijn:

Uit de stilte proclameerde de brullende leeuw

Het graf heeft geen aanspraak op mij

Jezus, van U is de overwinning

Halleluja, de dood heeft zijn greep op mij verloren

Jezus Christus, mijn levende hoop

Als je deze regels combineert met HaTikva (en een kleine aanpassing), heb je een krachtig gebed!

Zolang in het hart van binnen,

De Joodse ziel hunkert,

En naar de oostelijke einden, verder,

Een oog kijkt naar (Zion) Yeshua.

Onze hoop is nog niet verloren,

De hoop die tweeduizend jaar oud is,

Om een vrije natie te zijn in ons land,

Het land van Sion, Jeruzalem.

Dus ik blijf op de juiste plaats, op de juiste tijd. Mensen praten tegen me over reddingsvluchten die nu worden georganiseerd voor buitenlanders om het land te verlaten. Maar ik heb niet het gevoel dat ik redding nodig heb 😉 . Mijn gebed is al jaren, dat als er echt iets gebeurt in Israël, ik bij haar wil zijn, in haar pijn. God gaf me dit op 7 oktober, God geeft het me nu. 😊

In de schuilkelder

Bewijs van een raketaanval

Laatst bezocht ik onze buren. De moeder van het gezin vertelde me dat ze die dag niet echt had kunnen werken. Ze werkt op afstand en met computers en ze had gewoon geen ruimte in haar hoofd. Ik begreep haar volkomen, want die dag had ik ook moeite om uit een geestelijke zwaarte te komen. De dag ervoor was ik wakker geworden met veel verdriet en ik had eerst een half uur gehuild, al lofprijzende. Ze vertelde me dat ze niet de luxe heeft om te huilen, omdat er niemand is die haar zal oprapen als ze instort. Met 2 dochters thuis (8 en 11), haar man in reservedienst in Nablus en haar moeder bij hen, is zij degene die voor iedereen moet zorgen en sterk moet zijn. Ik realiseerde me dat ik de luxe heb om te huilen en dat ik, als voorbidder, de tranen kan huilen voor Israël, met Israël. En ook al vraagt dat veel energie, het is een voorrecht voor mij!

Ik wil ook graag wat Israëlische humor met jullie delen over deze oorlog. Er gaat een grap rond die dit "Operatie Slaaptekort" noemt. En in plaats van Am Kalavi, een volk als een leeuw, heet het Am Lo Yashen, een volk dat niet slaapt. Dit is ook een sterke: "In mijn schuilkelder slaap ik als een baby: om de drie uur word ik gillend wakker!" De twee mooiste voor mij zijn die op de foto's hier beneden 😉.

Te midden van dit alles is er mooi nieuws van nieuw leven: in het zwaluwnest dat bij ons in de tuin is gebouwd zitten nu 2 babyzwaluwtjes, die ijverig gevoed worden door hun ouders en die dagelijks groeien. Het is zo'n vreugde voor mij om hun kleine kopjes over de rand van het nest te zien opduiken! Het is voor mij een extra herinnering aan Gods belofte om leven te geven te midden van deze gebroken wereld.

Bedankt voor jullie voortdurende gebeden! En vergeet niet om de Heer te danken en Zijn naam te prijzen voor alle wonderen van bescherming en voor alles wat Hij doet in de verborgenheid in het hart van Israël.