Terugblik op een jubeljaar

Een paar dagen geleden ben ik 51 geworden. Hartelijk dank voor alle lieve verjaardagswensen en gebeden! Ik heb een prachtige dag gehad. Dit betekent ook dat ik mijn 50e jaar heb afgesloten. Bijbels gezien is het 50e jaar een jubeljaar. In dit jaar werd verloren erfgoed teruggegeven en werden slaven vrijgelaten (zie Lev. 25). Ik zie hoe in het afgelopen jaar delen van mijn verloren erfgoed aan mij werden teruggegeven. En ik wil daar graag iets over delen met jullie.

Ik denk dat het eerste zeer duidelijke voorbeeld zich voordeed in Israël, net na de Pesach-wandeling met Streams in the Desert. Ik schreef hierover in mijn blog De berg opgaan. Deze wandeling was voor mij extreem zwaar en extreem verrijkend. Alleen al het feit dat ik deze wandeling kon maken en plaatsen in de Negev-woestijn kon ontdekken waar ik zelf nooit zou komen, was voor mij een herstel. Herstel zoals beschreven in Joël 2:25

En Ik zal u de jaren vergoeden die de sprinkhanen hebben opgegeten...

In mijn leven heb ik veel fantastische kansen gehad, waarschijnlijk veel meer dan veel andere mensen. Tegelijkertijd was er ook het gevoel van onmogelijkheden. En hier was een van die onmogelijkheden mogelijk gemaakt. En toen, na de wandeling, gaf God me het beeld dat het leven als deze bergwandeling is, zowel extreem veeleisend als extreem verrijkend. En hoe ik door Hem wordt uitgenodigd om gewoon op dit avontuur te gaan, om met God de berg van het leven te beklimmen. Dit nieuwe perspectief heeft me veel meer energie gegeven om dingen te doen (ik raakte vaak verlamd door alleen al de gedachte aan alles wat ik moest doen, omdat het me te veel leek, te veeleisend). En het geeft me vreugde om gewoon op pad te gaan en te ontdekken, te genieten van de wandeling zelf, de schoonheid onderweg te zien en rustpauzes te nemen wanneer dat nodig is.

Een ander herstel is dat ik ontdekt heb dat ik avontuurlijk ben. Ik denk dat velen van jullie zullen glimlachen terwijl jullie dit lezen en denken: “Ja, natuurlijk, dat wisten we al!”. Nou, voor mij was het ook niet helemaal nieuw. Maar het besef dat dit iets is, dat God in mij heeft gelegd en dat ik er ten volle van kan genieten, dat is een ander niveau. Ik hou ervan om nieuwe dingen te ontdekken, nieuwe smaken, nieuwe kleuren, nieuwe talen, nieuwe mensen en hun culturen.

En toen gaf God me een woord, een woord dat in Zijn gedachten opkomt als Hij mij ziet: whimsicial. Whimsical is een Engels woord dat, voor zover ik heb kunnen ontdekken, in zijn mooie betekenis niet in andere talen voorkomt. Het bestaat wel in zijn gebroken betekenis: wispelturig, impulsief, temperamentvol, onstabiel, twijfelachtig. Maar de mooie kant: speels, karakteristiek, ongewoon, nieuwsgierig, grappig, onconventioneel, bestaat niet als woord. Als ik aan dit woord denk, moet ik glimlachen, het brengt me vreugde. En ik geloof dat dit de vreugde is die God voor mij voelt als Hij mij ziet! Twee andere woorden die worden gebruikt om whimsical te beschrijven zijn caleidoscopisch en outlandish. Ik denk dat caleidoscopisch echt bij mij past vanwege alle verschillende kleuren die ik graag draag. En toen ik outlandish las, moest ik denken aan de kop van deze blog, waar altijd de vlag staat van het land waar ik op dat moment ben. Ik ben echt outlandish, want ik ben het gros van de tijd uit mijn eigen land😉. En een laatste manier waarop ik whimsical graag omschrijf: aantrekkelijk ongewoon!

Met deze nieuwe inzichten en dit nieuwe begrip zal ik verdergaan op de weg van het leven, de berg beklimmen en ontdekken, genieten en blijven leren en groeien!

Om op de hoogte te blijven, klik hier