Pièce de résistance / kom hogerop
- Paula Leitner
- 28 aug
- 6 minuten om te lezen
‘Verzoening in de familie van Abraham’ was de titel van de lering die ik op de conferentie in Gagnières, in Zuid-Frankrijk, heb gegeven. De zonen van Abraham waren Ismaël en Isaak. Via Isaak werden de verbondsbeloften van een volk, een land en een natie bevestigd (Gen. 17:19, 21), waardoor hij samen met Abraham en Jakob een aartsvader van Israël werd. Ismaël werd gezegend met twaalf prinsen als zonen en zou uitgroeien tot een groot volk (Gen. 17:20), zonder deel te hebben aan het verbond dat God met Abraham sloot (Gen. 17:18-21, 21:12-13). De moslims beschouwen Ismaël als hun geestelijke vader (hoewel slechts weinigen biologische afstammelingen van Ismaël zijn) en zien zichzelf als afstammelingen van Abraham. Wanneer we de familie van Abraham in dit tijdperk plaatsen, hebben we het Joodse volk dat afstamt van Isaak en de moslims, die zichzelf zien als nakomelingen van Ismaël. In Israël komt dit erop neer dat de Joodse Israëli’s Isaak zijn, de Arabische Israëli’s en de Palestijnen zich identificeren met Ismaël en de Arabische christenen vaak de kant van de moslims kiezen, omdat zij dat door de eeuwen heen hebben moeten doen om te overleven. Je kunt je dus voorstellen dat verzoening tussen Ismaël en Isaak geen eenvoudig thema is om aan te snijden. Het was letterlijk het pièce de résistance van de conferentie. Pièce de résistance betekent het belangrijkste of meest opmerkelijke onderdeel, of het hoofdgerecht van een maaltijd, als het om eten gaat. Maar hier verwees de résistance ook letterlijk naar de weerstand (résistance) die mensen in hun hart voelden toen dit onderwerp ter sprake kwam.
Het is zo moeilijk voor ons om van Israël te houden en tegelijkertijd ook van de Palestijnen te houden. Of om van de Palestijnen te houden, maar ook van Israël. We lijken heel erg op Jozua in zijn ontmoeting met de Bevelhebber van het leger van de Heer in Jozua 5, verzen 13 tot en met 15. Hier staat Jozua met de Israëlieten, het volk van God. Jozua doet Gods wil en volgt Gods geboden en instructies op. Ze staan op het punt Jericho in te nemen volgens Gods aanwijzingen. En Jozua vraagt aan deze Man met het getrokken zwaard in Zijn hand: ‘Hoort U bij ons of bij onze vijanden?’. In onze gedachten is het antwoord eenvoudig: natuurlijk staat deze Man (die een beeld is van Yeshua) aan de kant van Jozua en Israël, want zij zijn Gods volk, doen Gods wil en wandelen in Zijn wegen. Maar wat antwoordt deze Man? ‘Nee!’. Voor mij voelt dit als een ‘Nee, ik doe niet mee aan jullie spelletjes van voor of tegen, van vriend of vijand. Ik sta daarboven.’ Hij staat boven het vriend-vijand-spel van Jozua, omdat Hij de Bevelhebber is van het leger van de Heer. Dat is letterlijk een hoger niveau. En vanaf dit hogere niveau kun je de dingen vanuit een ander perspectief bekijken, een hoger perspectief. Dit hogere perspectief is iets waarover God ons in TJCII heeft gesproken, min of meer sinds het begin van Covid. Dit gebeurde via een van onze voorbidders, die vertelde over Openbaring 4:1. Hier wordt Johannes uitgenodigd om omhoog te komen, de hemel in, om te kijken. Er worden hem dingen in de hemel getoond en dingen die op aarde zullen gebeuren, maar hij ziet het vanuit een hemels perspectief. Ik ben er sterk van overtuigd dat dit ook is waar God ons toe uitnodigt: om hogerop te komen, om dat hogere perspectief te verkrijgen.
Persoonlijk had ik mijn hart gesloten voor Arabische christenen in Israël tijdens mijn eerste jaar in Jeruzalem (2008-2009). Ik bezocht een Arabischsprekende katholieke kerk. De dienst was prachtig en ik was er echt door gezegend. Maar na de dienst raakte ik in gesprek met een van de parochianen en hij begon heel negatief te praten over Israël en de Joden. Ik besloot ter plekke dat het voor mij te moeilijk was om mijn hart open te houden voor Israël, als ik in contact zou blijven met mensen die zo negatief over haar spraken. Maar afgelopen oktober, tijdens de strategische gebedsbijeenkomst van TJCII, heeft God aan de verruiming mijn hart gewerkt (en met mij aan de harten van vele anderen), zodat ik genoeg liefde zou hebben voor zowel Joden als Arabieren/Palestijnen. En ik denk dat dit iets is waartoe God velen van ons roept: Hem ons hart te laten verruimen, zodat we van beiden kunnen houden. En boven het politieke verhaal van vriend/vijand uit te stijgen om Gods hogere perspectief op de dingen te ontvangen. Want God wil de relaties in de familie van Abraham genezen. Hij wil de minachting van Hagar (Gen. 16:4) genezen, maar ook de harde behandeling door Saraï (Gen. 16:6). Hij wil de haat van Ezau (Gen. 27:41) genezen en ook het bedriegen van Jakob. Hij wil alle dingen met Zichzelf verzoenen (Kol. 1:20) en daartoe heeft Hij ons de bediening van de verzoening gegeven (2 Kor. 5:18). Laten we dus samenwerken met God en niet Hem tegenwerken. Laten we Zijn uitnodiging aannemen om hogerop te komen, om dit hogere perspectief op de dingen te ontvangen. En ik geloof dat we hogerop kunnen komen door lager te gaan, door onze kronen neer te werpen (Openb. 4:10), ons beeld van dingen als vriend of vijand los te laten, en gewoon in aanbidding neer te buigen voor de Koning der koningen (Joz. 5:14).
Er is nog iets anders dat God tijdens de conferentie tot mij sprak, en dat ik graag met jullie wil delen. Ik was aan het bidden voor een van de deelnemers, toen God mij dit, naar mijn mening, hogere perspectief gaf. Het gaat over Yeshua die in de boot slaapt terwijl het stormt en Zijn discipelen die Hem wakker maken. We lezen dit in drie evangeliën: in Mattheüs 8, verzen 24-27, in Lucas 8, verzen 23-25 en in Marcus 4, verzen 37-41. In alle drie de gevallen wordt Yeshua wakker, legt Hij de storm het zwijgen op en berispt Hij Zijn discipelen vanwege hun gebrek aan geloof. Ik heb dit verhaal altijd gelezen vanuit het idee dat Yeshua zou hebben gewild dat Zijn discipelen de storm tot zwijgen zouden brengen. Dat daar hun gebrek aan geloof zou liggen. Maar toen ik tijdens de conferentie voor mijn broeder bad, kwam ineens deze gedachte bij me op: wat als Yeshua wilde dat Zijn discipelen naar Hem toe zouden komen, naast Hem zouden gaan liggen en midden in de storm in Zijn armen zouden slapen…? Hoe vaak bidden we niet dat de stormen in ons leven tot zwijgen worden gebracht? En hoe vaak is Yeshuas antwoord niet om de stormen tot zwijgen te brengen, maar om ons shalom te geven midden in de storm? Net zoals Hij Petrus uitnodigde om midden in de storm over het water te lopen (zie Matt. 14), nodigt Hij ons misschien ook uit om midden in de storm naast Hem te komen slapen…? Ik denk zeker dat de stormen in deze wereld alleen maar heviger zullen worden en niet meer tot zwijgen zullen worden gebracht (tot de terugkeer van Yeshua). Maar midden in de storm heeft Yeshua Zijn shalom voor ons, die ons zo’n sterk gevoel van veiligheid geeft, dat we midden in de storm zullen kunnen slapen. Ik wil mezelf in ieder geval zo diep in Hem verliezen, dat ik op deze plek zal komen!
Op dit moment ben ik in Paray-le-Monial, waar ik bij mijn zus logeer. Afgelopen weekend was het Jesus Festival, een oecumenisch aanbiddingsfestival dat dit jaar 7500 mensen trok. Ik heb deelgenomen aan de nacht van lofprijzing in de 11e-eeuwse basiliek, net als vorig jaar. Het was een enorme zegen en sommige lofprijzingen waren heel erg gezalfd. Het meest bijzondere moment was met ‘Loire en Gloire’, een aanbiddingscollectief van katholieken en protestanten met een hart voor Israël. Zij combineren lofprijzing en voorbede. Tijdens hun lofprijzing werd ik uitgenodigd om te dansen met enkele van de (enorme) banieren die ze hebben, en ik kon Gods aanwezigheid op een krachtige en diepe, transformerende manier voelen.
Wat staat er nu op het programma? De komende twee weken ga ik op vakantie met mijn zus en daarna reserveer ik drie weken om te gaan schrijven. God heeft me nu al meer dan drie jaar geleden een boekproject gegeven en ik ben er nog niet aan toegekomen om te schrijven… Ik zou het heel fijn vinden als jullie hiervoor willen bidden, want ik ervaar dat er veel geestelijke strijd omheen gaande is. Vervolgens plan ik om half oktober weer in Israël te zijn voor een tijd van voorbede en bijeenkomsten met TJCII. Wat er daarna komt, weet ik nog niet, maar zoals ik altijd zeg: God weet het, en ik mag Zijn plannen voor mij gewoon ontdekken. Bedankt dat jullie mij vergezellen op mijn avontuurlijke tocht met Yeshua door dit leven!
Om op de hoogte te blijven, klik hier
Opmerkingen